นิทานก่อนนอนเรื่อง นิดกับมด

      กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว  มีเด็กชายคนหนึ่งชื่อว่า นิด อาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กๆกับพ่อแม่ และสุนัขตัวเล็กของเขา  บ้านของนิดอยู่ใกล้ชายป่า  และทุกๆวันนิดจะออกไปเที่ยวเล่นในป่าเสมอง
        วันหนึ่งนิดเดินเล่นจนเหนื่อย  จึงนั่งพักใต้ต้นไม้  ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น "สวัสดีจ๊ะนิด" นิดมองไปรอบๆก็เห็นแค่มดตัวเดียว "ฉันคือมดจ๊ะ  ฉันอยู่นี่ อยู่ใกล้ตัวเธอนี่ไง"  เมื่อนิดได้ยินเสียงนั้นก็รู้สึกเจ็บจี๊ดๆที่ขา  แล้วก็รู้สึกว่าตัวเองถูกย่อเล็กลงๆ  จนมองเห็นมดตัวใหญ่มาก  มดพูดว่า "ขึ้นหลังฉันมาสิฉันจะพาเธอไปที่เมืองมด" ว่าแล้วมดตัวนั้นก็พานิดไปเที่ยวที่เมืองของเหล่ามดตัวน้อย  วันนี้นิดรู้สึกสนุกมากที่ได้ไปเที่ยวเมืองมด
        
      ต่อมาวันรุ่งขึ้น  ขณะที่นิดกำลังออกไปเที่ยวเล่น  ได้ยินพ่อพูดกับแม่ว่า "นี่แม่...รังมดบ้านเรามันใหญ่มากไปเราไปเผามันทิ้งซะดีไหม"  "ก็ดีเหมือนกันจ๊ะ" แม่ตอบ   นิดได้ยินดังนั้นก็ตกใจมากรีบวิ่งไปบอกเพื่อนมดให้หนีไปซะ  มดเหล่านั้นจึงหนีไปหาที่อยู่ใหม่อย่างปลอดภัย  พร้อมกับเอ่ยบอกนิดว่า "ขอบใจมากเพื่อนรัก ว่างๆ แวะไปหาพวกเราอีกนะเราจะไปสร้างรังอยู่ใหม่ไม่ไกลจากที่นี่มากนักหรอก"  "จ๊ะ..แล้วฉันจะไปหานะ" นิดรับคำพร้อมโบกมือลาเพื่อนมดด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุข........จบบริบูรณ์
     นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...เพื่อนแท้ย่อมช่วยเหลือกันไม่ทดทิ้งกัน....
แสดงความคิดเห็น