สมองของคนเรามีวันเต็มไหม

ไม่มีวันเต็ม หากว่าสมองของคนคนนั้นปรกติดี  มิได้เจ็บป่วยหรือชราจนเลอะเลือนสมองจะสามารถรับรู้ต่างๆได้เรื่อยๆไปจะยังจดจำอะไรๆได้เสมอ  และยิ่งหากได้ใช้สมองอย่างเต็มที่  ฝึกหัดทบทวนความทรงจำอยู่เรื่อยๆจะยิ่งทำงานได้ดีขึ้นๆ
                                  การที่เป็นเช่นนี้ย่อมมีเหตุผลอยู่ คือ
     เรามักจะนำเอาคำว่า สมอง ไปสับสนกับคำว่าจิตใจ  ใจคิดอย่างนั้น  ใจจำได้อย่างนี้ที่จริงสมองกับใจเปนครนละเรื่องกัน  และถ้าเป็นหัวใจก็เป็นอวัยวะคนละส่วนกันเลยทีเดียว
     ตัวสมองนั้นอยู่ในอวัยวะส่วนหัวของเรา  ประกอบด้วยส่วนต่างๆหลายส่วน เป็นเนื้อเยื่อเหมือนอวัยวะอื่นๆในร่างกายของเรา  สมองมีหน้าที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของร่างกาย  ประสาททั้งห้าของคน  คือประสาทสัมผัสต่างๆทางตา  หู  จมูก สัมผัส  การรับรส  ทุกสิ่งที่คนรับมาจะเริ่มด้วยประสาทสัมผัสทั้งห้านี้ก่อน  ส่วนใจนั้นไม่ใช่เรื่องของอวัยวะ  ไม่มีตัวตนอะไร  มองไม่เห็นชั่งไม่ได้  หากขึ้นอยู่กับอวัยวะในสมองส่วนที่เก็บความจำต่างๆคิด และมีความรู้สึก  ทุกสิ่งต้องผ่านเข้าไปในสมอง  สมองทำงานไม่ใช่ใจเมื่อคนรู้สึกเจ็บช้ำเพราะรำลึกถึงความหลัง  ไม่ใช่ใจเจ็บช้ำหากเป็นสมองทำงานย  กระตุ้นเตือนขึ้นมาต่างหาก  ตัวสมองเองจะทำงานได้ก็เพราะมีเซลล์เนื้อเยื่อ  และระบบประสาททั้งหมดในสมองทำงานร่วมกัน
     ทุกครั้งที่เราจดจำอะไรสักอย่างสมองจะทำหน้าที่เก็บมันไว้ในส่วนหนึ่งของสมองซึ่งอยู่ลึกเข้าไปกว่าส่วนที่รับรู้  เมื่อเราพยายามนึกถึงสมองส่วนนั้นก็จะกระตุ้นให้เรานึกขึ้นมาได้
     ดังนั้นสมองของคนเราจึงไม่มีวันเต็ม  นอกจากคุณจะเป็นโรคเกี่ยวกับสมองหรือแก่จนอวัยวะสมองทรุดโทรมแล้ว
แสดงความคิดเห็น