ทัศนศิลป์ของชาติและท้องถิ่น

     สังคมไทยมีพัฒนาการที่ยาวนานมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์จนถึงปัจุบัน  เห็นได้จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีที่ปรากฎตามแหล่งอารยธรรมในภูมิภาคต่างๆที่มีการค้นพบทรัพยากรทาวัฒนธรรมหรือ ผลงานทัศนศิลป์  เป็นจำนวนมากที่กระจายอยู่
     ปัจจัยที่ทำให้งานทัศนศิลป์ของไทยมีความแตกต่างกัน ได้แก่ สภาพทางภูมิศาสตร์  ประวัติศาสตร์  ศาสนา  ความเชื่อ  และสังคมวัฒนธรรมในแต่ละพื้นที่  ซึ่งล้วนแล้วแต่ทำให้เกิดรูปแบบผลงานที่เป็นลักษณะเฉพาะของชาติและท้องถิ่นตามลำดับ  ซึ่งเป็นสิ่งที่คนในท้องถิ่นและคนในชาติควรภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง
1.ลักษณะรูปแบบงานศิลป์ของชาติ
    งานทัศนศิลป์ของชาติ  หมายถึง ศิลปะที่ถูกถ่ายทอดและสร้างขึ้นโดยช่างจากราชสำนักหรือช่างหลวงโดยมีรูปแบบที่แตกต่างกันไปตามลักษณะของการใช้สื่อ วัสดุ กรรมวิธี ช่วงเวลา และพัฒนาการทางศิลปะในแต่ละยุคสมัย ซึ่งสามารถวิเคราะห์ได้จากผลงานทัศนศิลป์ในแต่ละประเภท  ดังนี้
  1.1.จิตรกรรม  คือ  การแสดงออกด้วยการใช้สี  โดยทั่วไปมีลักษณะทางกายภาพเป็น 2 มิติ การแสดงออกของผลงานจะใช้สีหรือทำด้วยกรรมวิธีอื่นๆ  ให้เกิดภาพบนแผ่นวัสดุ
  1.2.ประติมากรรม คือ งานทัศนศิลป์ที่แสดงด้วยรูปทรงที่มีลักษณะทางความงาม  มีคุณสมบัติในกาสะเทือนอารมณ์ หรือกระตุ้นความคิดโดยทั่วไปเป็นภาพแบบ 3 มิติ
  1.3.สถาปัตยกรรม  คืองานทัศนศิลป์การก่อสร้างซึ่งความงามเกิดจากลักษณะรูปทรง  การจัดที่ว่างทั้งภายนอกและภายในเป็นงาน 3 มิติ เช่นเดียวกับประติมากรรม โดยสถาปัตยกรรมไทยแบ่งออกเป็น 2 ประภท ได้แก่ สถาปัตยกรรมแบบปิด และสถาปัตยกรรมแบบเปิด
2.ลักษณะรูปแบบงานทัศนศิลป์ท้องถิ่น
    งานทัศนศิลป์ท้องถิ่น  หมายถึง  ศิลปกรรมในสาขาภูมิปัญญาไทยทางด้านจิตรกรรม  ประติมากรรมและสถาปัตยกรรม ที่เป็นผลงานสร้างสรรค์ของท้องถิ่นที่เกิดจากภูมิปัญญาของชาวบ้าน ได้คิดประดิษฐ์ขึ้นมาเป็นเอกลักษณ์ของตนเอง
   2.1.จิตรกรรมท้องถิ่น คือ
   2.2.ประติมากรรมท้องถิ่น
   2.3.สถาปัตยกรรมท้องถิ่น
3.งานทัศนศิลป์ในแต่ละภูมิภาค
   3.1.ภาคเหนือ  ได้รับอิทธิพลมาจากสมัยเชียงแสน ประติมากรรมที่พบจะเป็นพระพุทธรูป  ซึ่งมีความร่วมสมัยกับสุโขทัยและทั้งได้รับอิทธิพลจากพม่ามาผสมผสานกัน
   3.2.ภาคกลาง  ผลงานศิลปะจะสร้างขึ้นตามความเชื่อทางพระพุทธศาสนาและศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ผลงานจะเป็นภาพวาดทางพุทธประวัติ ประติมากรรมตามพระอุโบสถ วัดวาอารามตางๆ
   3.3.ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  จะเป็นผลงานทางด้านพระพุธศาสนาและศาสนาพราหมณ์-ฮินดู และเชื่อกันว่าศาสนาดังกล่าวเริ่มเข้ามาในประเทศไทยทางฝั่งแม่น้ำโขง  จึงพบเห็นผลงานศิลปะในรูปแบบทางศาสนาแบบ ทวารวดี  เขมร  ลาว  เป็นต้น

   3.4.ภาคใต้  จะเป็นผลงานที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา  ศาสนาพราหมณ์-ฮินดุ และศาสนาอิสลาม ผลงานศิลปะจะเป็นไปในรูปแบบของอาณาจักรลังกาสุกะ  อาณาจักรตามพรลิงค์และอาณาจักรศรีวิชัย เป็นต้น


แสดงความคิดเห็น