สมุนไพรใช้ขับเสมหะ

           ทานตะวัน
ชี่อพื้นบ้าน  ทานตะวัน
ลักษณะ   เป็นพืชล้มลุกอายุ 1 ปี  สูง  35 - 40 เซนติเมตร   มีช่อดอกขนาดใหญ่  ประกอบด้วยดอกเล็กๆ เรียงเป็นวงล้อมกัน  2 - 3  ชั้น  ชาวบ้านนิยมปลูกเป็นไม้ดอกไม้ประดับตามครัวเรือน
สรรพคุณทางยา  ใช้เมล็ดแก่คั่วจนเหลือง  ทุบให้แตกหรือบดนำไปชงกับน้ำเดือดเพื่อดื่มเป็นยาขับเสมหะ




               พลู
ชื่อพื้นบ้าน   พลูเคี้ยวหมาก
ลักษณะ  เป็นไม้เถาไม่ผลัดใบ  ใบเขียวตลอดปี  รากงอกตามข้อใช้ยึดเกาะ  ใบออกสลับกันนิยมปลูกไว้เพื่อนำใบมาใช้เคี้ยวหมาก  ปลุกโดยการนำลำต้นไปปักชำ  แล้วให้เลื้อยไปตามไม้ให้  หรือหลักที่นำมาปักไว้ใกล้ๆ
สรรพคุณทางยา   เคี้ยวใบพลูสดแล้วกลืนกินบ้างเล็กน้อยจะช่วยกระตุ้นการทำงานของต่อมน้ำลายช่วยขับเสมหหะ


               มะนาว
ชื่อพื้นบ้าน  ส้มมะนาว
ลักษณะ   เป็นไม้พุ่มหรือยืนต้นขนาดเล็ก  ตามกิ่งก้านเป็นหนามคมจำนวนมาก  ผลคอนข้างกลมโต  ผลดิบมีสีเขียวผลสุกมีสีเหลือง  ภายในผลมีถุงเยื่อบางๆ  บรรจุน้ำที่มีรสเปรี้ยวจัด  นิยมปลูกด้วยกิ่งตอน  เกิดได้ดีในดินทุกชนิด
สรรพคุณทางยา   น้ำมะนาวมีรสเปรี้ยว  ถ้าผสมเกลือเล็กน้อย  แล้วจิบบ่อยๆ จะช่วยขับเสมหะ




               จำปี
ชื่อพื้นบ้าน   จำปี
ลักษณะ   เป็นไม้ยืนต้น  แตกกิ่งก้านเป็นพุ่ม  ดอกเดี่ยวเล็กมีสีขาวนวล  กลิ่นหอมมาก  นิยมปลูกเพื่อนำดอกมาต้มและร้อยพวงมาลัย
สรรพคุณทางยา  ใช้ใบสดตากแห้งแล้วนำไปต้มกับน้ำเพื่อดื่มเป็นยาระงับการไอ  และช่วยขับเสมหะ




          มะขามป้อม
ชื่อพื้นบ้าน   หมากขามป้อม
ลักษณะ   มะขามป้อมเป็นพันธุ์ไม้ขนาดกลาง  สูงประมาณ  7  เมตร  ใบเป็นใบประกอบใบย่อยเรียงกันเป็น 2 แถวคล้ายขนนกดอกเป็นช่อกระจุกเล็กๆ  สีเหลืองอมเขียว   ผลมีลักษณะกลมเกลี้ยง   มะขามป้อมส่วนมากจะเกิดในป่าธรรมชาติ
สรรพคุณทางยา   ผลมะขามป้อมที่แก่จัด  โขลกพอแหลกผสมเกลือเล็กน้อย  อมหรือเคี้ยวรับประทานวันละ 3 - 4 ครั้งจะทำให้ขับเสมหะได้

แสดงความคิดเห็น